تبليغاتX
دوستان همیشه دوست



















Blog | Profile | Archive | Email | Design by | Name Of Posts


دوستان همیشه دوست

گفتنی ها کم نبود ما کم گفتیم هرکه رفت - پاره ای از دل مارا با خود برد... .

در دیاری که در او نیست کسی یار کسی

                                کاش یا رب که نیفتد به کسی کار کسی

هرکس آزار من زار پسندید ولی

                              نپسندید دل زار من آزار کسی

آن که خاطر،هوس عشق و وفادارد از او

                              به هوس هر دو سه روزی است هوادار کسی

لطف حق یار کسی باد که در دوره ی ما

                              نشود یار کسی تا نشود بار کسی

 

+نوشته شده در یکشنبه 1388/02/13ساعتشم اینه11:31دل نوشته های شکیبا گلی | |

باز دوباره تنهایی و شب و سکوتت باز دوباره یاد تو و غم نبودت


باز دوباره بهت میگم تنهام گذاشتی رفتی و این بغض و توی صدام

گذاشتی

می خوام بهت بگم پیشم بمون اما نمی شه

می خوام بهت بگم نرو نرو مگه چی می شه

بعد تو پرسه می زنم شبای سرد و خسته رو

تو رفتی و منو حست پشت سرت گفتم نرو

دل بکن از من و عشقم بذار دستامون جدا شن

سهم من شبای تاریک سهم تو فردایی روشن

مجبورم نکن بگم که به تو هیچ حسی ندارم

آخه این دروغه اما دیگه چاره ای ندارم

تو بدون تا آخر عمر از دلم نمیری هرگز

نمی خواد که سخت بگیری خیلی ساده خداحافظ

+نوشته شده در یکشنبه 1388/02/13ساعتشم اینه11:22دل نوشته های شکیبا گلی | |

 

 

اگر تنها ترین تنها شوم

 باز خدا هست

 او جانشین همه ی  نداشتن هاست .

 نفرین ها و آفرین ها بی ثمر است .

 اگر تمامی خلق گرگهای هار شوند ،

 و از آسمان هول و کینه بر سرم ببارد ،

 تو مهربان آسیب نا پذیر من هستی

 ای پناهگاه ابدی ،

 تو می توانی جانشین همه ی  بی پناهی ها شوی  . . .

 

                                                                  دکتر علی شریعتی

+نوشته شده در یکشنبه 1388/02/06ساعتشم اینه11:2دل نوشته های شکیبا گلی | |

زندگي

      برگ بودن در مسير باد نيست

       امتحان ريشه است

ريشه هم هرگز اسير باد نيست

زندگي

         چون پيچكيست

انتهايش ميرسد

                 پيش

                خدا ... 

+نوشته شده در یکشنبه 1388/01/16ساعتشم اینه22:14دل نوشته های شکیبا گلی | |

 

بوی باران, بوی سبزه, بوی خاک

شاخه های شسته , باران خورده, پاک

آسمان آبی و ابر سپید

برگ های سبز بید

عطرنرگس , رقص باد

نغمه شوق پرستوهای شاد

نرم نرمک میرسد اینک بهار

خوش بحال روزگار...

 

 

سال نوتون پیشاپیش مبارک

از ته قلبم واستون آرزو میکنم سال 88 خیلی سال خوب وخوشگلی واستون باشه و ب همه آرزوهاتون برسین...

شماام منو دعا کنین!

تا بعد...

 

 

+نوشته شده در چهارشنبه 1387/12/28ساعتشم اینه15:17دل نوشته های شکیبا گلی | |

 

سال 87 داره میره...

آخرین روزای ساله!

آخرین شنبه ی سال...

آخرین 1شنبه ی سال...

آخرین 2شنبه ی سال...

آخرین 3شنبه ی سال...

...

و امروزم...

آخرین 4شنبه ی سال...

جدی جدی سال 87 داره میره ها!!!

باورم نمیشه!!!

یعنی یه سال دیگه ام گذشت!!!!

دنگ دنگ

سال نو شد!

سال 87 رفت با کلی اتفاقای خوب و بد...

با کلی خنده

با کلی گریه

با روزای سفیدو شادش

با شبای سیاهوغمگینش

با غروبای نارنجیو دلگیرش

با صبحای آبیو پرامیدش

رفت...

صدای پاهای سال جدید میاد

فقط یه خرده خوب گوش کن......

 

+نوشته شده در چهارشنبه 1387/12/28ساعتشم اینه15:14دل نوشته های شکیبا گلی | |

 

پارسالو یادمه!!!

آخرین روزای سال 87!

چند روز آخر سال همش با آقای ناصری بودم!

توی تاریخ ادبیات و زبان فارسی گیر افتاده بودم!!!

هر جمعه عیدم آزمون عربی داشتم!!!

روزای آخر اسفند داشتم میمردم از عربی و ادبیات خوندن!!!

روزی ک واسه سفره 7سینمون گل سنبل خریدم...

واسه یه لحظه کنکورو عربی و درس ... یادم رفته بود !

سفره 7سین چیدنو دوس دارم!!!

خیلی!!!

با همه چیزایی ک سر سفره میذاریم حرف زدم...

با سنجد ک سنبل عشقه!

با ماهی ک سنبل محیاس!

سنبل زندگی!

با سرکه ک سنبل خودمه!!!

صبر!!!!

با همشون حرف میزنم...

همه چی رو اون موقع دوس دارم...

تخم مرغای تزیین شدرو!

قرآنو/سبزه هارو...

حتی ساتن زیراونارو....

اونم با یه امیدی پهن شده...

همه با یه امید سر سفره 7سین نشستن!

به امید بهتر بودن سال جدید!

همه ب خدا ایمان دارن و ازش سال خوبی میخوان!

خدایا یعنی قراره تو سال88 چه اتفاقایی واسمون بیفته؟

من توکل دارم ب تو !

خدا!

 

جزتوکل بر خدا سرمایه ای در کار نیست

                                هر که را باشد توکل کار او دشوار نیست...

 

 

+نوشته شده در چهارشنبه 1387/12/28ساعتشم اینه15:12دل نوشته های شکیبا گلی | |

بازم یه بهونه واسه نوشتن...

داره بوی نوروز میاد!

حس نمیکنی؟؟؟؟حق داری!

اینقده بوی ادکلن وکرم دورو برت میاد حق داری بوی بهارو حس نکنی!

داره باد بهاری میاد!

پنجره اتاقتو باز کن و بو بکش...

بوی بهار میاد...

نه!!!

از خودت بپرس سال 87چیکارا میخواستی بکنی؟؟؟

انجامشون دادی؟؟؟

اگه انجامشون ندادی سال 88 داره میاد

موقعیت خوبیه!

آستیناتوبالا بزن و از خدا کمک بخواه

اون بزرگ تره از اونی که فکرشو میکنی...

خیلی بزرگ!

اون  دستاتو گرفته!

گرمای دستشو احساس نمیکنی!

حالا داره بازم  یه فرصت بهت میده!

فرصتی واسه نو شدن...

سرسفره ی 7سین تو آینه خودتو ببین!به خودت سلام کن...

ازخدا بخواه سیرتتم خوب کنه...

بگو:

یا مقلب القلوب والابصار

یه نگاه به ساعت کن...

تا اون موقع چندتا شب و روزو گذروندیو ب یاد خدا نبودی و شکرشو ب جا نیاوردی؟؟!!

بعد ازش بخواه سال 88 کمکت کنه هرشب وروز...

بگو:

یا مدبر اللیل والنهار

حواست ب ماهی تنهای تنگم باشه!

داره نگات میکنه!داره صدات میکنه!

یه لبخند ب اونم بزن و از خدا بخواه زندگیتو متحول کنه تو این سال جدید...

اتفاقای خوب ازش بخواه!

خوب خوب!

بهش بگو:

یا محول الحول والاحوال

حول حالنا الی احسن الحال...

 

+نوشته شده در چهارشنبه 1387/12/28ساعتشم اینه15:10دل نوشته های شکیبا گلی | |

سختی ها و مشکلات در زندگی در رشد شخصیتی ما تأثیر به سزایی داره. همونطوری که در انجیل گفته شده:

 در سختیها نیز فخر می کنیم،

 زیرا می دانیم سختی ها بردباری به بار می آورد و بردباری شخصیت را می سازد و شخصیت سبب امید می شود و امید به سرافکندگی نمی انجامد.

+نوشته شده در یکشنبه 1387/11/13ساعتشم اینه15:58دل نوشته های شکیبا گلی | |

 

به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
اگر سفر نكنی،
اگر كتابی نخوانی،
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،
اگر از خودت قدردانی نكنی.

به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
زمانی كه خودباوری را در خودت بكشی،
وقتی نگذاری دیگران به تو كمك كنند.

به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
اگر برده‏ی عادات خود شوی،
اگر همیشه از یك راه تكراری بروی …
اگر روزمرّگی را تغییر ندهی
اگر رنگ‏های متفاوت به تن نكنی،
یا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی.

تو به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
اگر هنگامی كه با شغلت،‌ یا عشقت شاد نیستی، آن را عوض نكنی،
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی،
اگر ورای رویاها نروی،
اگر به خودت اجازه ندهی
كه حداقل یك بار در تمام زندگی‏ات
ورای مصلحت‌اندیشی بروی …
-

امروز زندگی را آغاز كن!
امروز مخاطره كن!

امروز كاری كن!
نگذار كه به آرامی بمیری!
شادی را فراموش نكن.........

 

                                                                                                    

شعر : پابلو نرودا

     ترجمه : احمد شاملو

+نوشته شده در یکشنبه 1387/11/13ساعتشم اینه15:56دل نوشته های شکیبا گلی | |

شیشه ی پنجره را باران شست از دل من اما چه کسی نقش تو را خواهد شست ؟ آسمان سربی رنگ من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ می پرد مرغ نگاهم تا دور وای ، باران باران ؛ پر مرغان نگاهم را شست اب رؤیای فراموشیهاست خواب را دریابم ...
 
من سفر می کردم
و در آن تنگ غروب
یاد می کردم از آن تلخی گفتارش در صادق صبح
دل من پر خون بود
در من اینک کوهی
سر برافراشته از ایمان است
من به هنگام شکوفایی گلها در دشت
باز برمی گردم
و صدا می زنم :
” ای
باز کن پنجره را
باز کن پنجره را
در بگشا
که بهاران آمد
که شکفته گل سرخ
به گلستان آمد
باز کنپنجره را
که پرستو می شوید در چشمه ی نور
که قناری می خواند
می خواند آواز سرور
 که : بهاران آمد
که شکفته گل سرخ به گلستان آمد “
سبز برگان درختان همه دنیا را
نشمردیم هنوز
من صدا می زنم :
” باز کن پنجره ، باز آمده ام
من پس از رفتنها ، رفتنها ؛
با چه شور و چه شتاب
در دلم شوق تو ، کنون به نیاز آمده ام “داستانها دارم
از دیاران که سفر کردم و رفتم بی تو
از دیاران که گذر کردم و رفتم بی تو
بی تو می رفتم ، می رفتم ، تنها ، تنها
وصبوری مرا
کوه تحسین می کرد
من اگر سوی تو برمی گردم
دست من خالی نیست
کاروانهای محبت با خویش
ارمغان آوردم
من به هنگام شکوفایی گلها در دشت
باز برخواهم گشت
تو به من می خندی
من صدا می زنم :
” ای با باز کن پنجره را “
پنجره را می بندی
با من کنون چه نشتنها ، خاموشیها
با تو کنون چه فراموشیهاست
چه کسی می خواهد
من و تو ما نشویم
خانه اش ویران باد
من اگر ما نشویم ، تنهایم
تو اگر ما نشوی
خویشتنی...
                                                                                                        حمید مصدق


اگه دوس داری بقیشو ببین...

+نوشته شده در پنجشنبه 1387/11/10ساعتشم اینه15:27دل نوشته های شکیبا گلی | |

.......گاهی اوقات آدم احساسِ تنهاییِ شدیدی میکنه... مثلِ الانِ من.......

....... گاهی اوقات آدم دلش میخواد سر به بیابون بزاره........... کفر بگه........ ناشکری کنه........ یا اینکه بشینه یه متن فوق العاده سوزناک و غمگین بنویسه و وانمود کنه که دردمند ترین و تنها ترین و نا امید ترین آدمِ دنیاس و البته بعد از نوشتن اون مطلب وقتی که از پشت مانیتورش بلند میشه دیگه خودشم باورش شده که چقدر بدبخت و تنهاست و در نتیجه به جای اینکه نوشتن آرومش کنه ؛داغونش میکنه........

منم الان حالِ خوبی ندارم......... ولی میخوام این بار ناراحتی مو طورِ دیگه ای در قالبِ کلمات جا بدم......طوری که وقتی از پشتِ مانیتورم بلند شدم احساس کنم خیلی سبک شدم و دیگه اون ناراحتی قبل از نوشتن در وجودم نباشه.........

ولی نمیدونم از چی بنویسم.......

میخوام یاد روزایی بیفتم که همش دعا میکردم...

این که خدایی هست که دعاهامو شنیده منو خوشحال میکنه

خدا منو با وجود بدی هام دوس داره وکمکم میکنه

من تنها نیستم چون اونو دارم

همیشه با من بوده ومنو کمک کرده

همیشه دستمو گرفته

توی سخت ترین شرایط

وقتایی که دلم گرفته بود

وقتایی که از همه جا ناامید بودم

حتی وقتایی که ناشکری کردم

من همیشه گرمای دست خدا روتوی دستم احساس میکنم....

اون با منه و به قول سهراب و البته محیا جونم

خدا در این نزدیکی هاست......."وخدایی که دراین نزدیکیست..."

حالا حالم خیلی خیلی بهتر شده.... حالا احساس میکنم خوشحالم .............

جدا چقدر فرق داره بین غمگین نوشتن و امیدوارانه نوشتن؟!!!!!!!!!!!!!! اگه الان ضجه زده بودم و به جایِ

نعمتایی که دارم ؛نعمتایی که هنوز ندارم و توصیف کرده بودم فکر کنم الان... (شایدم

 راستش الان که به علت ناراحتیهام فکر میکنم از مسخره بودن و بی اهمیت بودنشون خنده م میگیره!!!!!!!!!

جدا ما آدما چرا اینقده مسائلو بزرگ میکنیم؟! جدا چرا؟!....

پس خدا رو شکر که الان حال خوبی دارم این یعنی که من به راحتی میتونم بر مشکلاتم غلبه کنم اونم

 با یاد خدا وخوبیهاش....

خدایادوست دارم منوبه خاطر غفلت هام ببخش

دوست دارم خیلی زیاد

+نوشته شده در چهارشنبه 1387/09/27ساعتشم اینه21:50دل نوشته های شکیبا گلی | |

           

  زمستان در راه است..

 قلب من هنوز زمستان نیامده یخ زده...

                                             

                

              

+نوشته شده در چهارشنبه 1387/09/13ساعتشم اینه10:47دل نوشته های شکیبا گلی | |

ماه من سلام

پاییزجونم سلام

چه قدر دوست داشتم وقتی می آیی خوشحال باشم

پارسال ۱۳ آذرو هنوز یادمه

ولی امسال ۱۳ آذر..........

چه اتفاقایی که برام نیفتاده.........

یعنی سال دیگه ۱۳ آذرچه جوری ام

.........

 

ماه من سلام

به هر حال خوش آمدی...

ماه من....

 

 

+نوشته شده در چهارشنبه 1387/09/13ساعتشم اینه10:41دل نوشته های شکیبا گلی | |

+نوشته شده در دوشنبه 1387/07/29ساعتشم اینه17:52دل نوشته های شکیبا گلی | |

+نوشته شده در دوشنبه 1387/07/29ساعتشم اینه17:41دل نوشته های شکیبا گلی | |

دلتنگم…

برای خیلی چیزا.

شاید برای 8 ماهگیم که شروع کردم به راه رفتن و دوئیدن!!!

برای کلاس اولم!!!

برای دبستان اقبال و بچه ها

فروغ.سحر.سروناز و... و خیلی های دیگه که اصلا باهاشون دوست نبودم…!!

برای نمره های بیستم...


برای خانم جلیلوندحتی برای تک تک معلم هام…

برای  تعطیلی زمستون ها وبرف بازی با محیا...

برای تموم کردن پیک بهاری قبل از عید!

برای حیاط کوچک راهنمایی تقوی و دبیرستان بی سر و صدای مفتح و پر سر وصدای شاهد!

غوتبال بازی کردنمون سر کلاس با سپیده و طاهره و صبا و ارمغان و شیدا و بنفشه و نرگسو.....

برای دوست داشتن ها…

برای زنگ های جغرافیا خانم تقی بیگی که همه یا بیرون بودن یا حواسشون بیرون بود!!

برای زنگ های تفریحی که با سپیده گذشت…

برای اول دبیرستان و واکسن!

برای کلاس تاریخ خانم کریم زاده!!!

برای کلاسای خانم تیموری!

برای شیطنت هامون با بچه ها برای خریدن پیتزا

برای واکسن سرخچه و سرخک سوم دبیرستان!!!

برای کلاس های وحشتناک فلسفه خانوم قادری و کلاس با مزه عروض وقافیه خانم حاتمی...

برای کلاس ریاضی آقای سید زاده...

برای روزای برفی وبارونی که دلم گرفته بود...

برای اون گل سنبل که برای سر سفره 7سین خریدم...

برای استرس کنکور!

برای کلاس های عربی آقای ایمانی فر .

برای گریه هام روزایی که ناامید بودم

برای حرف زدنای یواشکیم با محیا...

برای کیکایی که با هم درست میکردیم...

برای نماز بیدار شدنامون برای سحری خوردن برای افطاری درست کردنامون...

برای روزای خوبی که با هم داشتیم...

برای ماکارونی های مادر...

وبرای پدرجون...

برای همه چیز...

برای خیلی آدمای دیگه...

برای خیلی روزا...

برای 1 فروردین 86

برای 13اردیبهشت 87

برای 30 شهریور86

برای 20آذر 86

برای…

برای…

..

.

 

 

+نوشته شده در یکشنبه 1387/07/28ساعتشم اینه17:11دل نوشته های شکیبا گلی | |

در کوهپاییه تنهایی من
می توان دید گل مریم را
می شود تا یک انگشتی آن رفت جلو
تا ببوییم
 گلبوته ی احساس شقایق
ها را !

                  ******
در تپه ی تنهایی من
می توان دید ، دشت روییده از آواز چکاوک ها را.
می توان از تک تک گل های در آن نزدیکی
کندوی محبت را
پر تر از کندوی عسل های لب چشمه ی آزادی کرد

                   ******
از ته دره ی تنهایی من
می شود دید که یک بید در آن سوی افق
انگشت به سمت گل میخک برده است
دو قدم بالا تر از آن
می شود دید که یک سنگ جلو آمده است
لب خندان دارد و گویان: که چه سرخ است
خورشید در حسرت روییدن باغ
و به راستی ، که چه سبز است ، باغ تنهایی من!

                  ******
وچه آرام اند ابرها ، اما در حرکت
سایه هاشان گاه گداری با شقایق ها
می روند ، مهمانی پیوند که بر تپه ی احساس شقایق بر پاست!
گاهی که کسی از اینجا می گذرد
می گوید
ابر ها که از اینجا می گذرند
در خاطره اش ، گریان اند همه عمر!

                  ******

در چشمه ی تنهایی من
می جوشد یک کاسه ی آش
آری ، چشمه ی تنهایی من ، داغ تر از کاسه ی آش پناه برده به آب است
در چشمه ی تنهایی من
یک حباب تا سر از آب به در می آرد
می خندد!

                    ******
در رود تنهایی من
ماهی ها ، همه    روزه ی آب گرفتند!
تا که در آتش نیفتند روزی
غافل ، که باغ من ، کبریت ندارد
گر بخواهم بپذم تا بخورم
بر سینه ی داغم بفشارم همه را!

و در آن ، سنگ ها همه گردتر از مروارید
و پر نور تر از خورشید رؤیای من اند!
شاید بی رنگ تر از شیشه ی تنهایی من!

                   ******
در گوشه ی این دشت بزرگ ، کلبه ای ساخته ام
که در آن
دیوار ها همه از جنس تبرها شده است!
و چراغ کنار پنجره اش
روی میزی است که بی پایه است!
روی آن یک سفره ی از احساس پر است
روی آن شیر محلی بزهای همان نزدیکیست
روی آن تخم کبوتر های چاه لب باغچه است
روی آن ، پونه ی دشت پر از آواز پرستو ست!

                   ******
بر دیوار کلبه ی تنهایی من
نیست ساعت دوار بیداری
نیست جوجه ی از آن متولد شده ای
که گاه گداری سر به در آرد و بگویید :
وقت بیداری و خواب است !

               ******

هیزم کلبه ی تنهایی من

شاخه ی خشکیده ی احساس من است

و در قهقه ی سرد زمستان ، هرگز

شکر نبردم بر دسته ی بی احساس تبر ها !

                ******
کلبه ی تن هایی من تخت ندارد
شاید این چشم من است ، خواب ندارد

                ******
کلبه ی  تنهایی من   از نور پر است
گاه گداری که کسی در کلبه ی تنهایی من مهمان است
می گوید:
می آمدم در کوچه ی تنهایی تو
قبل از آنکه به پای کوه ها برسم
خورشید فرو رفت در پتوی بافته از موی ستاره
دیدم ماه بر آمد
اما ، دوتا !!!
وقتی که رسیدم بر کلبه ی تنهایی تو
دیدم ، ماه یکیست
آن بالا
                ******
                    
ای دوست
                     این بود عالم تنهایی من
                   
  عالم تنهایی تو چیست ؟
                                              کجاست؟

 

 

 

+نوشته شده در شنبه 1387/07/27ساعتشم اینه14:11دل نوشته های شکیبا گلی | |

+نوشته شده در پنجشنبه 1387/07/25ساعتشم اینه18:51دل نوشته های شکیبا گلی | |

پاییز را دوست دارم ....


بخاطر غریب و بی صدا آمدنش

بخاطر رنگ زرد زیبا و دیوانه کننده اش

بخاطر خش خش گوش نواز برگ هایش

بخاطر صدای نم نم باران های عاشقانه اش

 بخاطر رفتن و رفتن... و خیس شدن زیر باران های پاییزی

بخاطر بوی مست کننده خاک باران خورده کوچه ها

بخاطر غروب های نارنجی و دلگیرش

 بخاطر شب های سرد و طولانی اش

بخاطر تنهایی و دلتنگی های پاییزی ام

بخاطر پیاده روی های شبانه ام

  بخاطر بغض های سنگین انتظار

بخاطر اشک های بی صدایم

بخاطر سالها خاطرات پاییزی ام

بخاطر معصومیت کودکی ام

بخاطر نشاط نوجوانی ام

بخاطر تنهایی جوانی ام

بخاطر اولین نفس هایم

بخاطر اولین گریه هایم

بخاطر اولین خنده هایم

بخاطر دوباره متولد شدن

بخاطر رسیدن به نقطه شروع سفر

بخاطر یک سال دورتر شدن از آغاز راه

بخاطر یک سال نزدیک تر شدن به پایان راه

بخاطر غریبانه و بی صدا رفتنش

پاییز را دوست دارم، بخاطر خود پاییز

 و من عاشقانه پاییز را دوست دارم .....


 

+نوشته شده در پنجشنبه 1387/07/25ساعتشم اینه18:18دل نوشته های شکیبا گلی | |

پاييز برگ ريزان با رقص هزار رنگ فرارسيده است

درختان در پرتويي از رنگ هاي درخشان غرق شده اند

و رهگذران نوازندگان موسيقي برگ ها هستند كه با مرگ خود موسيقي طبيعت را مي افرينند

در اين همه زرد،در اين همه طلايي، در انتهاي باغي كه ياد اور بهاري پر از عطر است تنها درخت كاج با سبزي بي دليلش طنازي ميكند

شب از پرچين روز بالا رفته اس

افتاب نيمه جان، خسته از روزي پرتلاش چهره مي پوشاند و روبند سرخ بر چشمان تابناكش ميكشد

پرندگان نيز غوغاي عصر گاهي اغاز كرده اند

در دل من اما نه غروبي كه طلوعي از عشق و آرزوهايم بر پاست......

 

+نوشته شده در پنجشنبه 1387/07/11ساعتشم اینه10:59دل نوشته های شکیبا گلی | |

 

ای کاش می شد فهمید در دل آسمان چه می گذرد

که امشب با ناله ای بغض آلود
بر دیار این دل خسته
اشک می ریزد

دلم گرفته تازه چند ساعتی شده که از محیا دور شدم.............

+نوشته شده در پنجشنبه 1387/07/11ساعتشم اینه10:51دل نوشته های شکیبا گلی | |

+نوشته شده در پنجشنبه 1387/06/28ساعتشم اینه16:54دل نوشته های شکیبا گلی | |

+نوشته شده در پنجشنبه 1387/06/28ساعتشم اینه16:10دل نوشته های شکیبا گلی | |

 

 

 

                               

 

+نوشته شده در پنجشنبه 1387/06/28ساعتشم اینه16:9دل نوشته های شکیبا گلی | |

تولدتتتتتتتتتتتت مبارککککککککککککک

                                               

                                     

+نوشته شده در پنجشنبه 1387/06/28ساعتشم اینه16:4دل نوشته های شکیبا گلی | |

  

به نام او که صبر جمیل می بخشد

   اگر ناراحتی از اینکه حقت نبوده شکستندد

   اگر ناراحتی از اینکه از خود خوبت فاصله داری

   گر ناراحتی از اینکه نمی توانی خوب ببینی

   همیشه غمگینی.......

  اگر ناراحتی از اینکه کار بدی کردی

  حتی اگر نمی دونی چرا ناراحتی

اگر احساس می کنی خودت گم کردی

اگر احساس میکنی در برابر امتحان زندگی ات

ناصبوری..

اگر یادت میره مسافری اگر خیلی وقته

یادت رفته یه سری به دفترچه کارهایی

که کردی  بزنی.......

قلم بدست بگیر برای خدا بنویس

قول مردونه میدهم

یه جوری دلت رها میشه

یه جوری سبک میشی

یادت میده صبوری

یادت میده چه جوری

تمام این مدت با عشق

داشته تو رو به کمال عشق هدایت می کرده

و چه مرهمی چه عزتی بالاتر از عشق خدا

هر وقت غمگینی شادی واسش با عشق بنویس

نه فقط وقتی غمگینی

اینجوری هیچ وقت تنها نیستی

احساس تنهایی نمی کنی

با از دست دادن عشق زمینی

 خودت بد بخت نمیدونی

 

+نوشته شده در سه شنبه 1387/06/26ساعتشم اینه15:18دل نوشته های شکیبا گلی | |

اول از همه تولد خواهرمو بهش تبریک میگم:

                               محیا جونم تولدت مبارک

 

+نوشته شده در سه شنبه 1387/06/26ساعتشم اینه15:12دل نوشته های شکیبا گلی | |

+نوشته شده در شنبه 1387/04/22ساعتشم اینه19:47دل نوشته های شکیبا گلی | |

 

این واسه خواهر گلم محیا گلی

اینم از اوضاع روی میزت!!!!!!!!!!

+نوشته شده در دوشنبه 1387/04/10ساعتشم اینه14:0دل نوشته های شکیبا گلی | |